ساختار اصلی کامیون های برقی

فرم
ترکیب وسایل نقلیه الکتریکی شامل: سیستم‌های محرکه و کنترل الکتریکی، سیستم‌های مکانیکی مانند انتقال نیروی محرکه و دستگاه‌های کار برای تکمیل وظایف از پیش تعیین‌شده است. درایو الکتریکی و سیستم کنترل هسته اصلی خودروهای الکتریکی و بزرگترین تفاوت با خودروهای موتور احتراق داخلی است. محرک الکتریکی و سیستم کنترل از یک موتور محرک، یک منبع تغذیه و یک دستگاه کنترل سرعت برای موتور تشکیل شده است. سایر وسایل وسایل نقلیه الکتریکی اساساً مشابه موتورهای احتراق داخلی هستند.
منبع تغذیه
انرژی الکتریکی را برای موتور محرک وسایل نقلیه الکتریکی فراهم می کند که انرژی الکتریکی منبع نیرو را به انرژی مکانیکی تبدیل می کند. پرمصرف ترین منبع انرژی، باتری های سرب اسیدی هستند، اما با توسعه فناوری خودروهای الکتریکی، باتری های سرب اسید به دلیل انرژی کم، سرعت شارژ پایین و طول عمر کوتاه، به تدریج با باتری های دیگر جایگزین می شوند. منابع اصلی انرژی در حال توسعه عبارتند از: باتری‌های گوگرد سدیم، باتری‌های نیکل کادمیوم، باتری‌های لیتیومی، سلول‌های سوختی و غیره.
موتور محرک
عملکرد موتور محرک این است که انرژی الکتریکی منبع تغذیه را به انرژی مکانیکی تبدیل می کند و چرخ ها و دستگاه های کار را از طریق دستگاه انتقال یا مستقیم به حرکت در می آورد. موتورهای برانگیخته سری DC به طور گسترده در وسایل نقلیه الکتریکی استفاده می شوند که دارای ویژگی های مکانیکی "نرم" هستند که با ویژگی های رانندگی خودروها سازگار است. با این حال، به دلیل وجود جرقه های کموتاسیون، موتور DC دارای قدرت کم، راندمان پایین و بار تعمیر و نگهداری زیاد است. با توسعه فناوری کنترل موتور، به تدریج با موتور DC بدون جاروبک (BLDCM)، موتور رلوکتانس سوئیچ (SRM) و موتور ناهمزمان AC، مانند موتور جهانی DC میدان محوری دیسک بدون کیس، جایگزین می‌شود.